Και αν το κάνεις, τι να γράψεις; Ιδού το δικό μου δράμα.

Εξαφανίστηκα για λίγο καιρό.  Έλεγα ότι ο χώρος μου δεν με χωράει πια.  Ότι χρειάζομαι κάτι πιο μεγάλο για να ανοίξω τα φτερά μου.  Τρομάρα μου… ψώνιο γεννήθηκα και ψώνιο θα πεθάνω. 

Ελαχιστοποίησα τη χρήση του υπολογιστή (βοήθησε και ο ιός που μου άλλαξε λίγο τα φώτα).  Έψαξα να βρω άλλους τρόπους για να γεμίζω το χρόνο μου δημιουργικά.  Ρίχτηκα με τα μούτρα στο γυμναστήριο για να εκτονώνομαι.  Ξεσκόνισα τα βιβλία που είχα αφήσει να με περιμένουν αδιάβαστα στη βιβλιοθήκη.  Βγήκα και λίγο στη φύση για να πάρω δύναμη από αυτήν. Γύριζα σαν το αγρίμι στο κλουβί.  Όλα υπέροχα και όλα δημιουργικά όμως κάτι μου έλειπε.  Γύριζα σπίτι και άνοιγα τον υπολογιστή με μια κενή σελίδα μπροστά μου να με περιμένει και τον κέρσορα να αναβοσβήνει ακούραστα περιμένοντας το δικό μου οίστρο.  Να γράψω ή να μην ξαναγράψω;  Ιδού η απορία.

Ύστερα έκανα βόλτες σε άλλα ιστολόγια.  Κάποια παλιά γνώριμα που αγάπησα εδώ και κάποια νέα που με μάγεψαν με τον πλούτο ψυχής και έκφρασης των δημιουργών τους.  Και σκέφτηκα… που πας ρε Καραμήτρο;  Με ποιο δικαίωμα αξιώνεις να γράψεις ότι το σαλεμένο σου μυαλό προστάζει όταν υπάρχει τέτοια πληθώρα αξιόλογων ιστολογίων που κάνουν το δικό σου να ωχριά;

Όχι, δεν τα γράφω όλα αυτά για να με κανακέψετε και να μου πείτε μη φύγεις ή συνέχισε να γράφεις. Δεν μου αρέσει το κανάκεμα καθόλου… σε σημείο που όταν αυτό συμβαίνει νομίζω ότι με δουλεύουν και την κάνω με ελαφρά.

Ο λόγος που σας τα αναφέρω είναι γιατί επιτέλους συνειδητοποίησα ότι η σελίδα αυτή είναι για μένα ο τόπος που βγάζω τα εσώψυχα μου. Ίσως το πιο καθαρό κομμάτι της ζωής μου. Χωρίς δήθεν και πρέπει. Αλλά γεμάτος με τα θέλω και τα γιατί μου.

Πάει καιρός που το χα καταλάβει και τρόμαξα όταν πάλι κατάλαβα ότι με αυτόν τον τρόπο δίνω λαβή σε κάποιους για να με «χειριστούν». Αφορμή στάθηκε η τελευταία μου καταχώρηση και θέλω εδώ να ευχαριστήσω αυτόν που μου έδωσε την έμπνευση. Αυτός βρίσκεται στο άλλο άκρο από μένα γι αυτό και τον παρομοίασα σαν το «σφιχτό το στρείδι». Δυστυχώς, δεν μπορώ να γίνω σαν και αυτόν όσο και να προσπαθήσω. Όμως κατάλαβα ότι κάπου στη μέση πρέπει να σταθώ για να μπορέσω να κρατήσω την ψυχική μου ηρεμία (άγνωστη λέξη που πρόσφατα έμαθα από το λεξικό).

Έτσι λοιπόν, αποφάσισα να επιστρέψω χωρίς φαμφάρες και τυμπανοκρουσίες. Απλά και ταπεινά να σας πω ότι η σελίδα αυτή δεν είναι μια εικονική πραγματικότητα αλλά ένας άνθρωπος που σας ανοίγει την καρδιά του με ειλικρίνεια. Ένας άνθρωπος μικρός, με πάθη και αδυναμίες. Ένας άνθρωπος μεγάλος, με αγάπη για το συνάνθρωπο και τη ζωή. Ένας άνθρωπος που αφήνει το στίγμα του μ αυτόν τον τρόπο στην απεραντοσύνη αυτού του διαδικτυακού τόπου. Ένας άνθρωπος απλός και καθημερινός, χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις για τα μυστήρια του σύμπαντος όμως με πίστη και ανιδιοτέλεια.

Ακόμη δεν έχω αποφασίσει τι άλλες αλλαγές θα κάνω στη σελίδα μου, όμως αυτό που είμαι σίγουρη είναι ότι θα γράφω μόνο όταν έχω κάτι να μοιραστώ μαζί σας και όχι απλά για να γεμίζω το ιστολόγιο και να προκαλώ τη συμμετοχή σας σ αυτό. Έκανα επίσης και ένα ξεκαθάρισμα στη λίστα φίλων και δυστυχώς από απροσεξία διέγραψα σημαντικούς χρήστες. Ζητάω συγνώμη και αν ίσως δεν έχω επανορθώσει ακόμη σε κάποιους θα ήθελα να μου στείλουν ένα μήνυμα για να τους κάνω εγώ την πρόσκληση. Θα είναι τιμή μου.

Να έχετε ένα όμορφο απόγευμα, Καλή Πρωτομαγιά σε όλους (ότι και να σημαίνει αυτό για τον καθένα σας) και για όσους αποφάσισαν να κάνουν μια εκδρομή ενόψει του τριημέρου, εύχομαι να περάσουν υπέροχα μαζί με τους αγαπημένους τους.

To blog λοιπόν, μέχρι… η ζωή να μου αποδείξει ότι πρέπει να το βουλώσω.

Thats not the beginning of the end
Thats the return to yourself
The return to innocence.
Love - devotion
Feeling - emotion
.
Love - devotion
Feeling - emotion
.
Dont be afraid to be weak
Dont be too proud to be strong
Just look into your heart my friend
That will be the return to yourself
The return to innocence
.
If you want, then start to laugh
If you must, then start to cry
Be yourself dont hide
Just believe in destiny
.
Dont care what people say
Just follow your own way
Dont give up and use the chance
To return to innocence
.